Emrah DOĞAN
@emrahdogan86
Makine Mühendisi
Kayseri
Kayseri
22 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İhsan devam etti:
Sen insandan mesuliyet duygusunu kaldırıyorsun. Yerine bir takım hazır, yaratılıştan gelme faziletler koyuyorsun. Halbuki insan mesuliyet duygusundan başlar.
Öbürleri mizaç zenginlikleridir…
Reklam
Bir şeyden korkmak, biraz da onun geleceğini beklemektir.
Yalnız yolculuk yapan insan gerçekleşmemiş düşlerini, geçip giden yıllarını, deli gönlün eski taşkınlıklarını anımsayıp neler neler mırıldanmazdı ki? Erişilmemiş nice istek insanın ruhunu tatlı bir kederle doldururdu. Oysa ne kederde bir çare vardı ne de geçmişi düşünmekte. Ruhan varlığını duyması, kendini tazelemesiydi bu.
Yaşlısı da, genci de “sen” diyerek konuşurdu onunla. Gücenmediği için takılır, alınmadığı için adam yerine koymazlardı adamcağızı. Boşuna dememişler, “Kendini saydırmasını bilmeyeni adam yerine koymazlar,” diye.
“Bir şey daha var,” diye devam etti Martin. “Sen de beni seviyorsun. Peki beni neden seviyorsun? Ben de beni yazmaya zorlayan şey neyse, seni bana çeken de o. Beni seviyorsun, çünkü tanıdığın ve sevebileceğin herkesten farklıyım. Masabaşı işleri için, muhasebecide çalışmak için, küçük iş meseleleri üzerinde didişmek, mahkemelerde tartışmak için yaratılmadım ben. Bana böyle şeyler yaptırır, beni diğer adamlara benzetir, onların işlerine sokar, onların soluduğu havayı solutur, onların bakış açılarını kafama yerleştirirsen, işte bu farklılığı, beni, sevdiğin şeyi yok etmiş olursun. Yazma arzum, içimdeki en hayati şeydir benim. Odunun biri olsam, ne ben yazmayı arzulardım ne desen koca olarak beni.“
Reklam