Emre
@emree_59
Hayat doğduğunda veya yetişkin olduğunda değil;
hayat farkında olduğunda, korkmadığında,
yaşamayı sevdiğinde başlar.
407 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Daha ilk sayfalarda insanı Sicilya’nın sıcak ve sert havasının içine çekiyor. Ana karakterin adalet arayışı o kadar güçlü hissediliyor ki, okurken sık sık “Ben olsam ne yapardım?” diye düşündürüyor. Hikâyede hem çatışma hem de derin bir hüzün var; bu da sayfaları çevirmeyi oldukça heyecanlı hâle getiriyor. En çok hoşuma giden şey, özgürlük için verilen mücadelenin neredeyse dokunacak kadar gerçek anlatılması. Karakterlerin yaşadığı zorluklar bazen içimi burksa da onların inatçı duruşu bana umut veriyor. Sicilya’nın dağları, köyleri ve insanları o kadar canlı tasvir ediliyor ki, sanki orada dolaşıyormuşum gibi hissediyorum. Bitirdiğimde içimde hem bir burukluk hem de derin bir hayranlık kaldı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Savaş sonrası bir insanın kendine dönme çabasını anlattığı için okurken beni hem hüzünlendirdi hem de meraklandırdı. Anlatılan olaylar zaman zaman ağır geliyor ama bu ağırlık, yaşananların gerçekliğini daha da etkili kılıyor. En çok hoşuma giden şey, ana karakterin hem kaybettiklerini toparlamaya çalışması hem de yeniden bir yol bulmak için çabalaması. Sayfaları çevirdikçe, hayatın insanı nasıl sınadığını ve buna rağmen ayağa kalkmanın ne kadar önemli olduğunu gördüm. Bitirdiğimde içimde tuhaf bir umut duygusu bıraktı. Sessiz ama güçlü hikâyeleri sevenlere gönül rahatlığıyla önerebileceğim bir eser.
Teknolojiyi günlük hayatımızda nasıl daha akıllıca kullanabileceğimizi anlatıyor. Sayfalar ilerledikçe, ekran başında geçirdiğim zamanın aslında ne kadar farkında olmadan büyüdüğünü görmek beni gerçekten şaşırtıyor. Anlatılanlar oldukça sade ve anlaşılır olduğu için her yaştan insan rahatça takip edebilir. Özellikle dikkatimi çeken şey, teknolojiyi tamamen bırakmayı değil, onu daha dengeli bir şekilde hayatımıza yerleştirmeyi önermesi. Böyle olunca okumak hiç sıkmıyor ve insan kendini suçlanmış hissetmiyor.
Günlük hayatta fark etmeden yaptığımız şeylerin aslında bizi nasıl etkilediğini gösteren bir kitap. Okurken sık sık “Evet, ben de bazen böyle yapıyorum” dediğim anlar oluyor. Anlatılanlar çok karmaşık değil; tam tersine, herkesin kolayca anlayacağı örneklerle ilerliyor ve bu da okumayı oldukça rahat kılıyor. Telefona, sosyal medyaya ya da oyunlara neden bu kadar hızlı bağlanabildiğimizi görünce şaşırıyorum. En sevdiğim kısmı ise suçlayıcı bir dil kullanmadan, daha dengeli bir hayatın nasıl mümkün olabileceğini göstermesi. Bitirdiğimde, internette geçirdiğim zamanı biraz olsun kontrol etmeye çalışmam gerektiğini hissettim. Kısacası, kendini tanımak ve alışkanlıklarını düzenlemek isteyen herkese önerebileceğim sade ama etkili bir çalışma.
Tarihimizde önemli bir yere sahip olan Afet İnan’ın bu eseri, ilk bakışta küçük bir tarih yolculuğu gibi görünse de içine girince insanı şaşırtan bilgilerle dolu olduğunu hissediyorum. Piri Reis’in çizdiği haritanın ne kadar eski olmasına rağmen bu kadar ayrıntılı oluşu beni gerçekten hayran bırakıyor. Sayfaları karıştırdıkça, “O zamanın insanları bu işi nasıl böyle başarmış?” diye kendi kendime soruyorum. Anlatılanlar sayesinde hem keşiflerin ruhunu hem de dönemin bilgece merakını daha yakından görüyorum. Özellikle haritanın nasıl bulunduğu ve nasıl incelendiği bölümleri çok hoşuma gidiyor; sanki gizli bir hazineyi açıyormuşum gibi hissediyorum. Tarihle arası çok iyi olmayan birinin bile keyifle okuyabileceği kadar akıcı geliyor bana. Sonunda “İyi ki okumuşum, gerçekten göz açıcıymış” diyerek elimden bırakıyorum.
