Çarkını kıramadık seher yelinin,
Dağlar dizildi aramıza,
El sözü incitti kara kaşlıyı;
Tuz bastılar yaramıza.
Söyleyecek hal yok dillerde,
Belli değil yaşanan acı.
Kıyım var aşk sahnesinde,
Yar yine zalimlik peşinde.
Kurşun işlemeyen yürek,
Bir bakışla düştü yere;
Yaşamadık bu aşk sevdasını ama,
Pişman olmadım bir kere.
Hindistanlı mistik şairin üstadı Osho ‘’Sadece sevmeye başla. Yavaş yavaş. Çok daha fazla sevginin sana geri döndüğünü göreceksin.’’diyerek insanlara sevginin gücünü anlatmak istemiştir.Bu fani pazarda, bir karıncayı bile incitsek bedelini ödeyeceğimiz gerçeğini hatırlayarak, sevgi ile dünyaya, beşeriyata baktığımızda elbette bunun bize olumlu dönüşeceğini bilmemiz lazımdır.
Sevgi bir güne sığacak,
Metafor değildir.
Sevgi bazen kör bir kuyunun,
Aydınlığa özlem duyan,
Kurtuluş özlemi.
Sevgi meydan okumaktır.
Çağın tüketilmiş duygularına hitaben,
Tükenmeyecek bir ateşi yakabilmektir.
Sevgi devrilmeden, eğilmeden,
Bir bitiş hikayesinde,
Başkahraman olarak,
Ayakta durabilmektir.