Emre Şerbetçi
@emreskywalker
7 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Reklam
İntibah~Uyanış
Uzun zaman sonra gerçekten yaşadığımı hissetim bu eserle birlikte. Öncelikle Namık Kemal'in olayı ele alış biçimi ve bize sunuşu gerçekten takdire şayan. Gerçekten sürükleyici bir roman okumaya başladığım andan itibaren bitirene kadar başından kalkmadım her sayfada acaba diğer sayfada ne anlatıyor diye okuduğum bir kitap oldu. Kısaca ilk bölümde Sergüzeşt Ali Bey'in Mahpeyker ile ilişkisinden bahsediyor ikinci bölümde ise Ali Bey'in onu terk etmesine kaldıramayan Mahpeyker'in Ali Bey ile Dilâşûb'un arasını bozmasını ve bunun sonucunda yaşananları anlatıyor. Roman yüksek derece trajedi ve hüzün içeriyor. Dipnot olarak da belirtmek isterim ki roman boyunca en çok üzüldüğüm kişi Ali'nin annesi oldu tek suçu oğlunu çok sevmek ve onu düşünmekti... Roman bir çok şey düşündürdü lakin bana göre en büyük öğretisi Sergüzeşt Ali Bey'in en büyük hatası olan "fevri olmak". Düşüncesizce yapılan eylemlerin ne kadar büyük sonuçlar yaratabileceğini gösteren bir roman aynı zamanda.
Kasvetli kış ortasında, soğuk rüzgar uğuldadı,
Toprak demir gibi, su taş gibi sert duruyordu;
Kar yağmıştı, kar üstüne kar, kar üstüne kar,
Kasvetli kış ortasında, uzun zaman önce.
Tanrımız, Gökler O'nu tutamaz, ne de yer dayanabilir;
O hüküm sürdüğü zaman gök ve yer kaçıp gidecek.
Kasvetli kış ortasında, istikrarlı bir yer yeterliydi
Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, İsa Mesih.
Kerubiler'in gece gündüz ibadet ettiği O'na yeter.
Bir meme dolusu süt ve bir yemlik dolusu saman;
Meleklerin huzuruna kapandığı Tanrıya yeter.
Tapılan öküz, eşek ve deve.
Melekler ve başmelekler orada toplanmış olabilir,
Cherubim ve seraphim havayı doldurdu;
Ama sadece annesi, kızlık mutluluğunda,
Sevgiliye bir öpücükle tapındı.
Benim gibi fakir olan O'na ne verebilirim?
Çoban olsam kuzu getirirdim;
Ben Bilge Olsaydım üzerime düşeni yapardım;
Yine de O'na ne verebilirim: kalbimi ver. 
Christina Rossetti
Christina Rossetti