MEZMURLAR 22:16-18
Köpekler kuşatıyor beni, Kötüler sürüsü çevremi sarıyor, Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.
Bütün kemiklerimi sayar oldum, Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.
Giysilerimi aralarında paylaşıyor, Elbisem için kura çekiyorlar.
Yandı içi ancak çıkmadı ağzından hiçbir söz
Görmüştü bir kere hayatındaki en parlak ışıltıyı
Söndü köz kanları ile ancak acı kaldı geriye
Sustu bülbül, anladı ki değildi her ışıltı gül
Hiç bu kadar anlam ifade edermiydi bir çift göz
İnan düzeltirdi dudaklarından çıkacak her söz
Ancak sustu bülbül, girmişti bir kere yüreğine kanlı köz
Nerden bilebilirdi gül zannettiği Kızıltı onu yakacağını
Soktu onu yüreğine, düşünmedi ne olacağını