İçime attığım kar taneleri kadar küçük şeylerin zamanla önünde durulmaz bir çığa dönüşebileceğini öğrendim.Oysa bir dağın zirvesine düşen ufacık kar taneleri gibiydi hepsi...Zamanla yuvarlanıp döndüler içimde,büyüdüler ve kocaman bir çığa dönüştüler.Meğer herşeyi içine atmak bir felaketmiş... Çünkü içine atıklarının altında ezilir ,yorulururmuş insan.