Zira o biliyordu ki kaleler, haneler, şehirler yıkılırsa yapılırdı lakin insanın gönlü yıkılırsa işte o zaman felaket olurdu ve bir daha nasıl olursa olsun tamir olmazdı.
Yağmur yağıyordu, insanlar yağmuru görünce kaçıyorlardı. Hep merak ettim; yağmur yağınca neden kaçardı ki insanlar? Oysa ben yağmurda ıslanmanın da bir nimet olduğuna inandım...
Voltaire'in şu gözlemini severim: "Tarih hiçbir zaman tekrar etmez; insanlar ise her zaman kendini tekrar eder." Bu gözlem parayla ilgili davranışımıza çok iyi uyuyor.
İnsanların kendilerini niçin borca gömdüklerini kavramak için faiz oranlarını incelemeniz gerekmiyor; hırsın, açgözlülüğün, güvensizliğin ve iyimserliğin tarihini incelemeniz gerek