Enes
@enes24
Kitap Alıntıları uygulaması: alintilar.com/enes24
117 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Âsa - Bir Emir Sultan Romanı·299 syf.·
10/10
2026 16. kitabı
Ve yine bir 
Fatih Duman kitabını bitirmenin hüznünü yaşıyorum. Fatih Duman'ın kalemini seviyorum. Okurken kitaba o kadar dalıyorum ki olaylar canlı canlı gözümün önüne geliyor. Yeri geliyor Emir Sultan'la beraber çömlek yapıyorum, yeri geliyor o mağarada yanına oturmuş onu dinliyorum. Kitaba veda edesim gelmiyor.
Âsa - Bir Emir Sultan Romanı kitabında da Emir Sultan'ı asasının diliyle anlatıyor. Babası Emir Külal'den başlayıp Emir Sultan'ın vefatına kadar olan olaylar anlatılıyor. Kitap hiç sıkmadan ilerliyor. 8 günde okuduğuma bakmayın, bitmesine kıyamadığımdan bu kadar sürdü. Seride en sevdiğim Âmâ, sonra da Pir idi; bu kitap 2. sıraya yerleşmiş oldu.
Fatih Duman kitabını bitirmenin hüznünü yaşıyorum. Fatih Duman'ın kalemini seviyorum. Okurken kitaba o kadar dalıyorum ki olaylar canlı canlı gözümün önüne geliyor. Yeri geliyor Emir Sultan'la beraber çömlek yapıyorum, yeri geliyor o mağarada yanına oturmuş onu dinliyorum. Kitaba veda edesim gelmiyor.
Âsa - Bir Emir Sultan Romanı kitabında da Emir Sultan'ı asasının diliyle anlatıyor. Babası Emir Külal'den başlayıp Emir Sultan'ın vefatına kadar olan olaylar anlatılıyor. Kitap hiç sıkmadan ilerliyor. 8 günde okuduğuma bakmayın, bitmesine kıyamadığımdan bu kadar sürdü. Seride en sevdiğim Âmâ, sonra da Pir idi; bu kitap 2. sıraya yerleşmiş oldu.Reklam
Öteki·181 syf.·
5/10
2026 12. kitabı
Vee dostum 
Boris Akkan ile beraber okuduğumuz 2. kitabımız 
Öteki oldu. Açıkçası beraber kitap okuyup olayları tartışma işini çok sevdim. Devamı da gelecek. Kitabın ilk kısımlarını ben çok beğendim Barış beğenmedi, sona gelince de ben beğenmedim Barış beğendi. Biraz karışık duygularla ilerledik.
Kitapta Bay Golyadkin'in hayatı kendisine ikizi kadar benzeyen Öteki Golyadkin'le karşılaşınca çok değişiyor. İnsanlar sürekli kendisine kötü davranmaya ve Öteki Golyadkin'i övmeye başlıyorlar. Haliyle Bay Golyadkin de kendisini sürekli açıklama çabasına giriyor ve başarısız oluyor. Kitaba başladığımızda kesin bu adam şizofren ve öyle biri yok diye düşündük. Ama ilerlerken gerçekten olma ihtimalini de yok saymadık. Zaten kitabın başında doktorla görüşmesi, ilaç alması, kitap boyunca önce övdüğü, iyi olduğunu söylediği kişileri anında ahlaksız, kötü biri olarak tanımlaması çok sağlıklı düşünmediğini açık bir şekilde ifade ediyordu. Golyadkin'in kendi iç çatışmalarına, düşüncelerine şahit olduk aslında.
Kitabın sonuna gelecek olursak; çok ani bir şekilde bittiğini düşünüyorum. Bitirdiğimde acaba bendeki kitabın son sayfaları eksik mi basıldı diye bile düşündüm :). Bir anda doktorla yolculuğa çıkması, son paragrafta ani bir şekilde doktora da düşman olması farklı geldi. Tam kafama oturmadı o son, çok havada kaldı. Daha farklı bitebilirdi diye düşünüyorum.
Boris Akkan ile beraber okuduğumuz 2. kitabımız Öteki oldu. Açıkçası beraber kitap okuyup olayları tartışma işini çok sevdim. Devamı da gelecek. Kitabın ilk kısımlarını ben çok beğendim Barış beğenmedi, sona gelince de ben beğenmedim Barış beğendi. Biraz karışık duygularla ilerledik.
Kitapta Bay Golyadkin'in hayatı kendisine ikizi kadar benzeyen Öteki Golyadkin'le karşılaşınca çok değişiyor. İnsanlar sürekli kendisine kötü davranmaya ve Öteki Golyadkin'i övmeye başlıyorlar. Haliyle Bay Golyadkin de kendisini sürekli açıklama çabasına giriyor ve başarısız oluyor. Kitaba başladığımızda kesin bu adam şizofren ve öyle biri yok diye düşündük. Ama ilerlerken gerçekten olma ihtimalini de yok saymadık. Zaten kitabın başında doktorla görüşmesi, ilaç alması, kitap boyunca önce övdüğü, iyi olduğunu söylediği kişileri anında ahlaksız, kötü biri olarak tanımlaması çok sağlıklı düşünmediğini açık bir şekilde ifade ediyordu. Golyadkin'in kendi iç çatışmalarına, düşüncelerine şahit olduk aslında.
Kitabın sonuna gelecek olursak; çok ani bir şekilde bittiğini düşünüyorum. Bitirdiğimde acaba bendeki kitabın son sayfaları eksik mi basıldı diye bile düşündüm :). Bir anda doktorla yolculuğa çıkması, son paragrafta ani bir şekilde doktora da düşman olması farklı geldi. Tam kafama oturmadı o son, çok havada kaldı. Daha farklı bitebilirdi diye düşünüyorum.Ene·256 syf.·
8/10
2026 11. kitabı
Kitapta Aziz Mahmud Hüdâyi'nin nefsiyle olan mücadelesi kademe kademe aktarılıyor. Nefsin dilinden, onun insana neler yaptırdığını okuyoruz. Çok fazla ders verici cümlelerle karşılaştım. Çoğu yerde kendimi sorgulayıp kendi nefsimi düşündüm. Yazar nefsi çok iyi tanımlamış ve insanı nasıl etkisi altına aldığını güzel bir şekilde göstermiş. Aziz Mahmud Hüdâyi'nin nefsini yenme yolculuğu da iyi anlatılmış.
Gelelim hoşuma gitmeyen kısma...
Fatih Duman'ın okuduğum diğer kitaplarına kıyasla bu kitap, aslında beklentilerimi tam olarak karşılamadı. Bu durum kitabın kötü olmasından değil, yazarın diğer romanlarını fazlasıyla beğenmiş olmamdan kaynaklanıyor; yoksa kitap gayet güzel ilerliyor.
Kitapta beni rahatsız eden tek şey yazarın bazı kısımlarda sürekli kendinden bahsetmesi oldu. Belki farkında değildi ama ister istemez kendini çok övdüğünü düşünüyorum. Nefsin anlatıldığı ve adının "Ene" (Ben) olduğu bir kitapta yazarın kendinden bu kadar bahsetmesi ne kadar doğru tartışılır.
Bunun dışında kitap genel itibariyle güzel. Okunmasını öneririm.
Uçurtmayı Vurmasınlar·98 syf.·
7/10
2026 10. kitabı
Bu kitap ve filmi daha önce çok kez karşıma çıkmıştı fakat ne kitabı okumuş ne de filmi izlemiştim. Eserde, yazarın 12 Eylül döneminde cezaevindeyken tanıdığı, annesiyle beraber hapiste kalmak zorunda kalan beş yaşındaki Barış anlatılıyor. Barış'ın mektupları yer alıyor. Barış'ın gözündenmiş gibi o dönemde cezaevinde yaşananlar aktarılıyor. Kitabı okurken gerçekten de küçük bir çocuğun düşüncelerini, sözlerini okuyormuş hissi veriyor. O masum çocuğu görebiliyorsunuz.
Sayfa sayısı çok fazla değil ve akıcı bir dili var. Bir oturuşta biten bir kitap. Hüzünlü yanları fazla ama bazı yerler de kahkaha attırıyor.
Kitabı beğendim ve en yakın zamanda filmini de izleyeceğim.
Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.·200 syf.·
8/10
2026 9. kitabı
Kitaba başlamadan önce her yerde karşıma çıkan giriş cümlesi "Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe." beni etkilemiş, kitabı okuma isteği uyandırmıştı. Kitaba başlayınca gördüm ki etkileyecek tek cümle girişteki değilmiş, kitabın geneli bunun gibi sözlerle doluymuş.
Tartışılır evet ama ben kitabın bu kadar popüler olmayı hak ettiğini düşünüyorum. Gerçek bir hikaye olması ve en yakın kişi tarafından yazılmış olması etkileyen faktörlerden.
En çok hoşuma giden şey iki kez kansere yakalanmış bir insanın bu kadar sakin kalıp çevresine "Korkacak bir şey yok" diyebilmesiydi. O kadar acı çekmesine rağmen hâlâ ailesini tedirgin etmemeye çalışıp, moralini yüksek tutmak kolay bir durum değil.
Her ölüm üzücüdür evet ama çaresi olmayan hastalıkla göz göre göre günden güne erimek, kötüleşmek ve çaresiz bir şekilde ölümü beklemek çok daha acı.
Kitaba gelecek olursak; gayet akıcı bir kitap. Bölümler çok uzun tutulmamış bu da okurken insanı sıkmıyor. Yazarın babasının anıları, hastalığı, son zamanları anlatılıyor. Sayfa sayısı bakımından kısa sürede bitebilecek ama konusu bakımından çok vakit alabilecek bir kitap.
Reklam