Enes Çubukçu
@enes4486
"Şiir hayattır. Ve hayatı mısra mısra dokuyanlardır asıl yaşayanlar. Şiir söz olur,tavır olur;bakış ve akış olur sevgiyle. Bir dokunuş,bir dokuyuş olur. Şiir gönüldür,gönülden ağlayıştır. Damlaları dizi dizi dökülür varlığımıza."
Reklam
AYRILIRKEN
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Perde kapanıyor, film bitiyor işte,
O hiç bitmeyecek sandığımız...
Görüyorsun, konuşacak bir şeyimiz kalmadı.
Sadece bakışlarımızda hüzün.
İşte ayrılık bu; hiç beklemediğimiz...
O ikiz kardeşi ölümün.
Anlıyorum bir daha görüşemeyeceğiz
Bu son buluşmamızdır seninle
Yeni bir hayata başlayacaksın artık
Onunla, o yeni sevgilinle.
Anlıyorum artık o öpecek ellerini
Kulağına aşkı o fısıldayacak
İçinde bir pişmanlıktan başka
Benden eser kalmayacak.
Sigaranı söndür , kalkabiliriz
On adım sonra yollarımız ayrılmalı
Sakın ağlama ve bir şey söyleme bana
İnsan ayrılırken bile büyük olmalı.
ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN
Beni benden çıkardınız
Beni benden aldınız
Göz görmeye-görmeye
Bir uzağa bıraktınız
Kendime dönmeye artık çok geç.
ÖZDEMİR ASAF
Çok geç. Her şey geçti,bitti. O kadar geç ki yüzümde ne sevinç kıpırtısı ne gülüş. Içimde ne yürek çarpması ne umut. Şaşkınlık biraz,hafif dil tutulması...
