Çağla
@enjoytheday
İngilizce Öğretmeni
942 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Hayatlarımızın içinde pek çok hayat yaşıyoruz; insanların gelip gittiği, arkadaşların kaybolduğu, çocukların büyüdüğü parça parça hayatlar ve ben, hangi hayatımın diğerlerini çerçevelediğini asla bilemiyorum.
Sayfa 86
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
7/10
2026 46. kitabı
'Bunu Düşünmek İstemezdim'i kitaptan bir cümleyle anlatmak istesem, şu cümle olurdu: "... artık orada olmayan bir duyguyu, bir ânı hatırladım." Kitabın tamamı ikiz kardeşlerden hayatta olan kız kardeşin anımsamaları, duyguları ve terapisti Elza, eşi Leo ve annesiyle olan diyaloglarını içeriyor. Duru ama derin.
Kendilerini bir ve iki olarak bildiğimiz ikiz kardeşlerden 'bir'i -erkek olan- hayatına son vermeye karar veriyor ve 'iki'nin bu süreçle baş etmesini ya da çoğu zaman edememesini okuyoruz. Bir iç dökme gibi yazılanlar. Asla ajite etmiyor acıyı ya da yası. Anımsadığı anılarla, kronolojik bir sıra takip etmeden ilerliyor kitap.
Ölüm hayatın kaçınılmaz bir parçasıyken ve doğal ölümle bile baş etmek zorken kendi isteğiyle hayata veda edenin kardeşiniz-ikiziniz olduğunu tahayyül etmek aklını kaçırmakla eş değer gibi. Bunu Düşünmek İstemezdim'de de kardeşinin hayatından bir anda çıkması, hayatı boyunca 'Neden?' sorusuyla yaşamaya mahkum ediyor anlatıcımızı. Neredeyse aynı yaşam tecrübelerinden geçmelerine rağmen farklı hislerle yol olan ikiz kardeşlerden birinin diğerine aniden veda etmesinin geride bıraktığı acı bu kitaptaki anımsamalar. Yaşadığı acının evliliğine, kişisel yaşamına ve annesiyle olan ilişkisine etkisi, kendini suçlama evresi de dahil.
Kitapla ilgili arada bir yerdeyim; kitabın başlarında iki numaranın anlattıkları daha mesafeli, birbirinden kopuk ve otuzlarının yarısını geçmiş bir kişisinin ağzından değil gibiydi; kitabı yarıladıktan sonra ayakları yere basan, daha samimi, kendini daha da açarak ve duygularını belli ederek anlatmaya başladı. Bu sürecin yasın evrelerinden sebep olduğunu düşünmedim değil; yas sürecini hayatın içine yedirmesini sevmekle ve bunu hissettirmekle birlikte (yarısından sonra), bir şeyler eksik kaldı okurken.
Tramvay beklemek gibi kimi boş anlarımda, kendimi bedenime iniyormuş gibi hissediyorum. Düşmekle aynı şey değil bu. Önce bacaklarımı, sonra ayaklarımı, ardından da yeri hissediyorum. Sonra da dünyada ne yaptığını bilen biri gibi dimdik duruyorum.
Çin'de yeni yürümeye başlayan bir çocuk, şiddetli bir yağışın ardından meydana gelen toprak kaymasından kurtulmuştu; çünkü büyükannesi elleriyle dizlerinin üzerine çökerek onun üzerine bir kemer gibi eğilmişti. Büyükanne toprak kaymasından sağ çıkamadı, o yüzden sağlam bir masanız varsa, onun altına girip oturmak daha iyi olabilir. Altına sığınabileceğiniz hiçbir şey yoksa, kendinizi küçültmeyi deneyin, başınızı koruyun ve kendi içinizde sığınak arayın.
Sayfa 214
Bir an kolunu ovdum, sonra ikimiz de yolumuza devam ettik. O adam hâlâ hayatta, o kadın hâlâ hayatta, diye düşündüm yanımdan birisi geçtiğinde. Şu kadın bu sabah kendini bir trenin önüne atmadı. Hâlâ hayatta olanlar görünüşe göre hayatı yeterince seviyorlar. Görünüşe göre hayatı yeterince seviyorum.
Sayfa 213
Kardeşimin günlüklerini okudum, dedim. İçlerinde pek bir şey yok ama birkaç kez senden bahsediyor. Terk etmesine rağmen seni gerçekten sevdiğini, birini sevip onu yine de terk etmenin mümkün olduğunu yazmış.
...
Bu arada ben de kaçmayı bıraktım, dedim, çünkü birini sevmek ve terk etmemek de mümkün.
Sayfa 212