Çocuk Edebiyatı
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2025 80. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 23 Kasım 2025 23:27
Enno ya da Asfalttaki Karahindiba
Öncelikle bu kitabı ebeveynlerin ve öğretmenlerin okumasını çok isterim.Çünkü sınıfımızdaki,mahallemizdeki ya da evimizdeki Enno’yu görebilmemizi ve anlayabilmemizi sağlayacak bir kitap.Enno’nun çevresindeki herkes onun normal olmadığını düşünüyor.Özellikle annesi ve öğretmeni ile bu konuda çok sıkıntı yaşıyor.Annesi ile yaşadığı diyologlar sizi derinden etkileyecektir.Tüm bunların dışında Enno, aslında zihninde kendine Hayalistan diye bir yer inşa etmiştir.Orada daha mutludur Enno…
Ben Enno’yu sevdim ve o yaşadığı zorlukları yüreğimde hissettim
Derin bir kitap olduğu için hassas kalpli çocuklar etkilenebilir.Ayrıca Enno birçok yerde ölmeyi düşünüyor ve bunu zihninde canlandırdığı bir bölüm var.Bu yüzden benim öneri yaşım 12 yaş ve üzeri.
#reklam değil öneridir
Kitap ilk başta sıksa da anlamı çok güzel. 10 yaşımda olmama rağmen genel anlamda ba-yıl-dım. Yaniiii lütfen çocuk kitabı diye görmezden gelmeyin. (:
Reklam
10/10
2025 19. kitabı
Okuduğum en anlamlı çocuk kitaplarından biriydi. Hassas bir çocuğun dilinden dökülen cümleleri okumak ufuk açıcıydı.Ebeveyn ve öğretmenlerin mutlaka okuması gereken kitaplardan biri bence.Kitap, çocuklara empati duygusu kazandırmak amacıyla beşinci sınıftan itibaren okutulabilir.
Enno ya da Asfalttaki Karahindiba
Astrid Frank’in 2017 Zürih Çocuk Kitabı Ödülü’nü aldığı kitap Enno ya da Asfalttaki Karahindiba. Resimleyen Regina Kehn, çeviren Semra Pelek.
Kitabın sonunda ağladım. Farklı olduğu için dışlanan, kendisini sürekli yetersiz hisseden bir çocuk Enno. Bir kız kardeşi var, oldukça normal ve sürekli örnek gösteriliyor. Okulda da eksikliklerini gören, bu yüzden sınıfın ortasında Enno’yu küçük düşüren bir öğretmen var Enno’nun hayatında. Bir tek babası olduğu gibi kabul edilmesi gerektiğini savunuyor. Ama işte ipleri eline almak yerine geride duran bir baba o da. Anne ise çok endişeli, Enno’nun kabul görmeyecek olması, liseye gidemeyecek olması, hep eksik kalacak olması onu üzüyor ve bunları da Enno hissediyor. Fazlasıyla.
Bir de Olsen var Enno’nun hayatında. Arkadaş kelimesinin karşılığı. Olsen üstün zekâlı. Onu da kimse anlayamıyor. Olsen ve Enno birbirlerini olduğu gibi kabul eden ve seven arkadaşlar. Ve her koşulda birbirlerine de destekler. Öyle ki en sonunda Olsen’in dokunuşu ile Enno görülüyor. Görmezden gelinemeyecek, yadsınamayacak kadar net görünüyor. Bir de Olsen’in annesini es geçmemek gerek. İki anne arasındaki yaklaşım farkını netleştiriyor. Bu farkta Olsen’in teşhisinin netleşmesinin de etkisi var tabii.
Bu dünyaya ait hissedememek, Hayalistan adlı gezegende mutlu olmak, çünkü orada gerçekten olduğun gibi olabilmek, göçüp gitmiş dedeye kendini anlatabilmek, bunun da sürekliliğini sağlamak, olup biteni kavramak, anlamak, hissetmek, karahindibaların içinde bir orkide olmak… Nice orkide var bu hayatta ve nicesi kendini kötü hissederek susuz, rüzgarsız kalıyor.
Öğretmen ve ebeveynlerin özellikle okumasını tavsiye ederim. Nice karahindiba ve orkidenin yitmemesi temennisi ile…
Hep akran zorbalığından bahsederiz, şikayet ederiz.
En yakınımızdakilerin (buna ailemiz de dahil) bizi anlamaması, kalbimizi görmemesi, bize güzel olan bir şeyi yakıştıramamaları da zorbalık değil midir aslında.
Enno'nun yaşadıklarında kendi çocukluğunuzdan birşeyler bulacağınıza eminim.
Enno 11 yaşında, arkadaşları 6.sınıfa giderken o 4.sınıfa gidiyor çünkü arkadaşlarına göre bazı konuları öğrenmekte zorluklar yaşıyor; kendisiyle yaşıt en yakın arkadaşı Olsen ise 7.sınıfta çünkü IQ’su yaşıtlarından yüksek.
Bu iki çocuğun ortak noktası; ikiside yaşıtlarıyla anlaşamıyor, öteleniyorlar.
Olsen’in annesi oğluyla gurur duyarken Enno’nun annesi ise oğlunun bir “beceriksiz” olduğunu hissettirmekten kaçınmıyor. Babası ise oğlunun sorunlarını görmezden gelip psikolog ile görüşmesine engel olan, yoğun iş temposu arasında oğlunu sevmekle ihmal etmek arasında kalmış bir ebeveyn. Enno’nun bir de Çetinceviz adında bir öğretmeni var ki… Tam da babasının tarif ettiği gibi biri: “ Bana sorarsan Çetinceviz hanım at gözlüğü takıyor. Kendi dünyasının ötesini göremiyor.”
Enno işte tüm bu “engelci yetişkinler” arasında kendini “karahindiba” sanan ama aslında kırılgan bir “orkide çocuk”. Yaşıtlarına göre öğrenme zorluğu yaşayan ama oldukça duyarlı ve farklı açıdan bakabilen, harika bir hayalperest. Kendi hayal dünyasında -Hayalistan’da- kendisine güvenen tek insan olan rahmetli dedesiyle kendisine ayrı bir dünya kuruyor ve bu dünyayı kaleme alıyor. Tabi noktalama ve yazım kurallarına uyamadığı için bu harika hayal dünyası da büyüklerden veto yiyor.
“Farklı” çocuklarımızın iş bilmez ebeveyn ve öğretmenlerin elinde nasıl heder olduğu; yüksek ya da düşük IQ gibi etiketlemelerin ebeveynler için çocukların kendi varlıklarından daha kıymetli oluşu, bir çocuğun yeteneklerinin nasıl kalıplara sokma uğruna heder edilebileceğinin en güzel yansımalarından olan bu çocuk kitabını tüm yetişkinlerin mutlaka okuması gerekir. Unuttuğum ya da ilk kez karşılaştığım “Orkide çocuk”larımıza karşı daha duyarlı olmamız temennisiyle…
7.sınıf ve üstü için uygun olup her tür yaş ebeveynine ve
Reklam
Reklam