Bazen onun kabında kaynarız.
Buhara dönüşmeye hazır.
Bu sevgilinin işi,
O, fısıldar kulağıma,
Ta ki ruhum onun kokusunu alana kadar.
Nasıl kaçabilirim?
Ama neden herhangi bir ruh sevgiliden kaçmak istesin.
Yeter bu kadar soru,
Bırak sessizlik seni hayatın özüne taşısın.
Tüm bu konuşmalar değersiz,
Bir tek fısıltısı yeterken Sevgili'nin.. Rumi
" ...Pek çok ruhsal yol bizi o aynı okyanusa götürüyor. Hepimiz kendi ırmağımızdaki kendi patikamızı yaratıyoruz. Aynı okyanusa gitse de, seçtiğiniz yolda derinleşmenin önemini bilin. Hiçbir yol bir diğerinden üstün değildir."
Riskler alınmalıdır, çünkü hayatımızın en büyük riski hiç risk almamaktır. Hiç risk almayan kişi, belki acı ve üzüntülerden korunabilir, ama büyüyemez, sevemez, değişemez, hissedemez, öğrenemez. Garanti arayışlarıyla zincirlenmiş bir köle olarak yaşarken, bedelini; özgürlüğünü kaybederek öder. Sadece; riski göze alabilen kişi hürdür.
Belki de bu dünya ikiye ayrılıyordu: Bilip de bildiklerini hissetmeyenler ile bilip de bildiklerini hissedenler. Bilmeyip hisseden var mıydı? Belki bu da Tanrı inancının ta kendisiydi.