“Yalnız kalmak, terk edilmek, unutulmak… Bunların hangisinden daha çok korkuyorum?
Belki de unutulmak en kötüsü.
Yalnız kaldığımda bir yerlerde birinin beni düşündüğünü hayal edebilirim hep.
Terk edildiğimde özlendiğimi, o kişinin yaptığından pişman olduğunu hayal edebilirim.
Unutulduğumda ise hayal edecek hiçbir şey bulamam.
Sanki bu dünyada hiç var olmamışım gibi…”
“Başkalarının varlığından rahatsız olan bir kuşum ben, beni evcilleştirmek zordur, başkalarından korkan ama “Tüylerin ne kadar güzel!” cümlesini duyabilmek için yine de başkalarına ihtiyacı olan bir kuşum, yalnız kalamamaktan korktuğu kadar yalnız kalmaktan da korkan bir kuşum.”
Kırlarda hiç yalnız olmayız, hep bir gürültü olur, alçak sesle bir hayvan bağırır, bir kuş öter ve bu sesler sizi rahatlatır. Yazın kuşlar şarkı söyler, arılar vızıldar ve çiçekler çok güzel kokar, bütün bunlardan yararlanmalıyız.