Fatmagül Gürbüz
@ennuiledmehere
Reader, learner, teacher.
Hacettepe Üniversitesi | Araştırma Görevlisi
Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik
Ankara
169 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabın bana hissettirdikleri...
Galeano’nun bu kitabı düş gören herkes için... Eşi Helena’nın rüyalarının yer aldığı kitabı okurken içimi huzur kapladı. Bir saatte okunabilecek masal tadında rüyalar ile ben de hayallere daldım. Beni en çok etkileyen rüyayı Galeano bu şekilde yazıya dökmüş:
“Yolculuk Eden Ev
Eskiden bizim olan, ancak öyle ya da böyle terk etmek zorunda kaldığımız için artık bize ait olmayan bir evin merdivenlerinde oturmuş denize bakıyoruz.
Ayağa kalkıyoruz. Ağır adımlarla uzaklaşırken, Helena’nın elinde bir ip olduğunu ve ipi, bizimle gelebilsin, bizi takip edebilsin diye eve bağladığını fark ediyorum.
Evin tekerlekleri var.”
Çok değil, birkaç ay önce çok sevdiğim bir evi öyle ya da böyle terk etmek zorunda kaldım. Ancak evimi, evimin manzarasını, salonumdaki o rahat koltuğu o kadar özledim ki, bu rüyadaki gibi onu bir ipe bağlayıp yanıma taşımak istediğimi fark ettim.
Bazı kitaplar öğretir, bazıları anımsatır, bazıları hissettirir. Bu kitap bana anımsattı ve hissettirdi.
Rüya/masal okumayı sevenler için öneririm.
Bu kitap ilk bakışta best seller kitapları gibi görünse de; tamamı bilimselliğe dayanan, psikoloji kuramlarının anlaşılır dilde vücut bulmuş hali aslında. Kitabı okurken lisans ve yüksek lisans eğitimim sırasında tanıştığım çoğu psikolog ve psikiyatrist ile yeniden karşılaştım ve unuttuğum çoğu yüzü anımsadım. Kitap beş bölüm altında yaptığımız şeyleri neden yaptığımızla ilgili ayrıntılı bilgiler sunuyor ve bu bilgiler de alanında uzmanların tavsiyeleri ile birlikte veriliyor. Kitabı sakin bir kafayla ve günlere yayarak okumanızı tavsiye ederim çünkü her bir sayfasında hayatınızda fark etmeden yaptığınız bir yanlışı nasıl düzeteceğinize dair bir öneri ile karşılaşabilirsiniz. Sonuç olarak kitaba ayırdığım zamana değdi, psikoloji ile ilgilenen kişilere tüm samimiyetim ile öneririm.
“Ah kardeşlerim, bir Samoa köyünü içine alacak kadar kulübesi olup da bir yolcuya tek geceliğine bile çatısının altında yer vermeyen adam hakkında ne düşünürsünüz? Elinde koca bir hevenk muz olan, ama karşısında açlık çekip yakaran birine bir tane bile muz vermeyen adam hakkında ne düşünürsünüz? Gözlerinizdeki kızgınlığı, dudaklarınızdaki aşağılamayı görüyorum. Papalagi her saat bunu yapar. Yüzlerce döşeği olsa döşeksiz birine bir tanesini bile vermez. Üstüne üstlük bir de döşeği olmadığı için karşısındakini suçlar, sitem eder. Kulübesi, çatısının en yüksek noktasına kadar yiyeceklerle dolu olabilir, ailesine yıllarca yetip de artacak kadar; ama çıkıp yiyeceği olmayan solgun ve aç birini aramaz. Oysa aç ve solgun olan bir dolu Papalagi vardır.”
Bu paragraf kitabın anlatmak istediklerini özetliyor. Bir yerlinin gözünden Batılı insanın ne kadar mülk düşkünü, bencil, yozlaşmış ve bir o kadar da aciz olduğunu bize sunan bu kitap, gerçekleri ile yüzleşmeye hazır olan bütün Papalagilere önerilir!
