“Yaprakları döküldü diye ağlarsan yeni açacak çiçeğe haksızlık etmez misin? Bir yaşam bittiğinde başka bir yerde başka bir yaşam doğar, bu sadece yaşama değil ölüme de bir anlam katar.
“hiç unutamadığım bir şeyler var. Kimsesiz olmak mesela, hiçbir yere ait olamamak. Hep çemberin dışında kalmak. Kimsenin bana ihtiyaç duymaması. Herkesin sadece kibarlıktan ve üzüldüğü için bana destek olmaya çalışması…”
Doğrular seni istemediğin yollara çıkardığında yalanları özlüyordun. Yalanlara ihtiyaç duyuyordun. Ve şimdi kalbim bu kadar acı çekerken o yalanı arıyordum.
“Onunla olmak çok keyifliydi. Onun ekseninde kaldığım sürece aklıma hiçbir şey gelmiyordu çoğu zaman. İkimizin arasında ne vardı yıldızlar bilir ama birbirimizi oyalamaya yettiği kesindi. O eksenden çıktığım anda bir dolu düşünce üzerime saldırmak için hazır bekliyordu.”