Genç insanlar için bazen tehlikeli olabilen ani ve bunaltıcı bir melankoliye kapılmıştım, koltuğumda donmuş gibi oturuyordum, ama ağlamıyordum – ağlayamayacak kadar ümitsizdim. İçimde bir şeyler buz kesiyor, sonra aniden yine içim dağlanıyordu. Kendimi bir odadan diğerine atıp duruyordum...
...içimden bir şeyin basınç yaptığını; hatırlamak istemediğim, şu Viyanalı Profesör Freud'un tanımıyla, "bastırmış" olduğum bir şeyin beni sıkıştırdığını hissetmiştim. Bunu öyle derinlere bastırmıştım ki, yıllar boyunca gerçekten de hatırlamamıştım, insanın dirençle kendisinden bile gizlediği o derin sırlardan biri.
...utangaçlıkları o kadar derindir ki, onlarla en uç şeylere cesaret edebilirsiniz; çaresizdirler ve birisine anlatmaktansa en kötü şeylere bile katlanmayı yeğlerler.