İlk yüz sayfası öyle bir illüzyon oluşturuyor ki, damakta kalan o tadı biraz daha duyumsamak için kalan beş yüz küsur sayfanın taşıdığı ilk yüz sayfa gibi devam etme potansiyeli (aynı yazarın elinden çıkmış olması hasebiyle) beni okumaya mecbur bıraktı. Zaten buna ek olarak, betimlemeler ve zihnimde oluşan evrende, dürüst olmak gerekirse, vakit geçirmekte istedim. O yüzden sonunu getirdim. Ama şunu da söylemeden geçemeyeceğim: Asla sıradan olmamakla birlikte, müthiş şekilde harcanmış bir kurgu olarak kaldı zihnimde.
