kendini iyi hissediyor, daha dogrusu yasadigini hissediyor. cicegi burnunda, umutlari, yasanacak gunleri olan bir insan. fakat daha cok gelismesi gerek, gelisecek de.
Günün sonunda, ister geçmişe dönmüş olun ister geleceğe gidin, şimdiki zaman değişmiyor. Bu da akıllara şu soruyu getiriyor: O hâlde o sandalyenin ne anlamı var?
Herkesin penceresinden bakıyoruz, hayatlarına konuk oluyoruz. Beğendim, olaysızca bitiverdi. İki bölümde ölüm ve arkasına istiflediğimiz bütün duyguların ortaya çıkışı vardı, okuduğum için memnunum.