Erbil Erden ❀
@erbilerden
𓂃︎ KENDİ ÇAĞININ FİLOZOFU!
Kitaplar insanlar gibi değil, kaldığınız yerden devam edebiliyorsunuz!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Yalan dünya, fani diyerek geçip giderken, paralel evrenler ve simülasyonun içinde, hayatımızın bir oyundan ibaret olduğu düşüncesine şimdi daha çok ikna oluyorum; her şey sahte!"
muhafazakârlar inançsız,
milliyetçiler anti-hümanistler,
din adamları ve siyasetçiler yalancı,
insanlar iki yüzlü, kaypak,
para altın sahte, ziynet taklit,
hısım akraba riyakâr,
eş dost vefasız, nankör,
yapmacık!
kral adaletsiz,
kadı, memur liyakatsiz,
su hava kirli, toprak zehirli,
her şey yalan, her şey sahte,
kötü ve çirkin!
erbil
Erken dönem Sümer teolojisine göre insan, tanrıları iş yükünden kurtarmak için yaratılmıştır.
O zamandan bu zamana binlerce yıldır çalışıyoruz. İnsanoğlu genel olarak teslimiyetçidir ve büyük çoğunluk kendini küçük bir kesimin refahı için kurban etmektedir. Bunun sebebi, onlara, bilinmeyene karşı korunacaklarına dair büyük vaatlerde bulunulmuş olmasıdır. Ancak bu konuda birtakım riskler söz konusudur. Ilk toplumların, kendilerini krallar gibi yöneten yarı tanrı liderleri vardı. Genellikle bunlar ölmekte olan ürün ve bereket tanrısını temsil ederlerdi; bu sebeple de nadiren ecelleriyle ölmelerine izin verilirdi. Bunun yerine yaşlılığın yaratacağı tahribattan kurtulup daha güçlü bir şekilde dirilebilmeleri için bir ritüelle öldürülürlerdi. Anlaşılır bir şekilde, zaman içinde, tahta geçen daha kurnaz liderler bu kaderden kurtulmaya çalıştı ve vekaleten ölüm fikri ortaya çıktı. Hüküm giymiş bir suçlu, kralın yerine öldürülebilir ya da kralın çocuklarından biri onun yerini alabilirdi: İsveçli bir kral evlatlarından sekizini bunun için kurban etmişti.
Günah keçisi yani bir suçlu aramak,bulmak, başkalarını cezalandırmak, insanın kendi aptallığını, kötülüğünü yok saymasını, başkalarını sorumlu tutma çabasını Charlie Campbell bilinen insanlık tarihinde yaşanmış olaylarla çok güzel anlatmış.
İnsanların tarihin her döneminde din adamları, siyasetçiler ve liderler tarafından kendilerin neden olduları, yoksulluk, açlık, hastalık ve savaşlardan dolayı bir suçlu (günah keçisi) arayıp bulduklarını, bunun bazen hayvanlar bazen doğa üstü cadı, Çin gibi varlıklar ile hatta eşyalar bile olduğunu iddia etmişler, sorumluluk almaktan cezalandırılmaktan korkmuş, kaçmışlardır.
Herkesin merakla okuyacağı, insanın kendini, içinde yaşadığı toplumu ve dünyayı daha iyi kavramasını sağlayabileceği bir eser.
Severek okudum…
