Ercan Çakır
@ercanc
64 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sümerlilerde kral ve prenslerin maiyeti ile birlikte gömülmesi...
"Sümerlilerde kralların ya da prenslerin gömülme törenleri yapılırken törene sarayın ileri gelenleri, askerler, hizmetçiler ve uşaklar katılırdı. Renk renk elbiseler içindeki kadınlar altın taçlar, altın küpeler, lacivert taşları ile süslenmiş taçlar, altından yapılmış yapraklar, kırmızı akikler, gümüş saç iğneleri, taraklar, kolyeler ve kopçalar takarlardı. Alaya katılanlar mezara girerler, onları da arabacıların yönettiği ve öküzlerle eşeklerin çektiği arabalar, yer altı yapısına kadar izlerdi.
Ellerindeki kil vazolar, taştan, madenden yapılmış bardaklar tutan erkekler ve kadınlar, mezarın orta yerine yerleştirilmiş içinde zehir bulunan, bakırdan bir şarap çanağına yaklaşırlar, bardakları bu şarapla doldurarak içerlerdi. Uşaklar ise mezara kapatılan hayvanları öldürdükten sonra çekilirlerdi. Daha sonra giriş koridoru toprak ve taşlarla doldurularak kapatılırdı. Profesör Woolley'e göre herkes bu duruma kendi isteğiyle uyardı. Ortaya çıkarılan mezarların hiçbir yerinde şiddet izine rastlanmamıştır. Ölüm bir kurtuluş gibi benimsenmiş, daha iyi bir dünyaya gitmek için mutlu bir yaşantının başlangıcı sayılmıştır. Taçlar, mücevherler ve eşyalar yerli yerinde dururdu. Müzikçiler bile son soluklarıyla çalgılarını çalar durumdaydılar...
Her mezarda görünüm aynıydı: Kralın ya da prensin alayındaki her üyenin elinde bir zehir bardağı vardı her mezarın orta yerinde de bir zehir çanağı bulunuyordu. Bu kolektif intihar olayını herkes kendi isteğiyle benimsemişti.
Bununla birlikte kesinlikle bilinen bir şey vardır; Bu kurbanlar, bazı bilginlerin sandığı gibi, tanrılara adanan kurbanlık bakireler değildir. Gerçekten de erkek kurbanlar çoğunluktadır."
(Okuyucu Değerlendirmesi : Ben bu tür, soylu ve yüksek mevkili kişilerin maiyeti ile birlikte gömülmesi hadisesini, dinsellikten çok
Bizdeki karşılığı menkıbeler ya da kıssadan hisse şeklindeki 6 kısa hikayeden oluşuyor kitap. Bir kısım arkadaşların 4 hikaye olduğunu yazdıklarını gördüm inceleme yazılarında, bu fark kitabevleri arasındaki çeviri farkından kaynaklanıyor diye düşünüyorum.
Hikayeler kaynağını İncil'den alan dersler niteliğinde. Her hikaye İncil'de geçen bir konu ile ilgili olarak, okuyucuyu verilmek istenen mesaja götürecek şekilde, Tolstoy tarafından mı yazılmıştır, yoksa bir halk hikayesinden mi derlenmiştir bilemiyorum.
Sonuç itibariyle; kaynağı ister İncil, ister bir başka kutsal kitap ya da anonim atasözleri olsun her bir hikaye iyiliği öğütlüyor. Özellikle de beşeri ilişkilerde hoşgörü ve iyiliği. Aynı kapıya çıkan öğütleri, İslam kaynaklarında da hayatımızın farklı kesitlerinde okumuş ya da işitmişizdir.
Çevirinin dili ise oldukça basit, yalın ve güncel. Az miktarda da olsa bir kısım Rus kültürüne özel kelimelerinse belki sayfa dibinde, belki kitap sonunda kısaca açıklanmaya ihtiyacı var.
