Bir kararın eşiğindeydim,
Bir adım ötesi yalnızlıktı.
Ama ipinden kurtulup özgürlüğe koşan atlar gibi her şeyin hayırlısı deyip çıkıp gittim oradan.
Son bakışımda biraz hüzün çokça huzur vardı ..
Ben bir kalbi hiç kırmamış incitmemiş olmayı dilerdim. Hiç kimsede açılmış bir yaram olmasın isterdim. Kendi yaralarımı sararken başkalarında açtığım tüm yaralar kalbimde ağır yük şimdi
Başımı ne yana çevirsem gelecek kaygısı, kalbimi nereye bıraksam yorgunum. Oysa bir kuş gibi boynunda yuva kurup, bir kaç nefes omuzlarından öperek oracıkta ölmek istemiştim.