Ercan TURAN
@ercanturan29
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Sen bir bahçenin en nazlı gülüsün,
Gülüşün içime bahar gibi yağan meltem,
Sesin ruhuma dokunan en yumuşak tın,
Gözlerinin derinlerinde battı umutlarım,
Şimdi her veda, içimde bir uçurum
Ayrılık; sensizlikle örülü soğuk bir duvar,
Ve ben, o duvara çarpan sönük bir akşamın ayazındayım.
Göğsüme dar geliyor sensizlik,
Yüreğim, fırtınada savrulan yaprak gibi.
Gidişinle öksüz kaldım,
Her köşe başı, adının yankılandığı bir mezar.
Zaman, akrep ve yelkovanın ayrılışı gibi şimdi,
Birbirine kavuşamayan iki çizgi kaderimde.
Gözyaşlarım, yanaklarıma çizdiğin nehirler,
Ve ben bu nehirde sessizliğe kürek çekiyorum.
Gittiğin yerde güneş doğmasın sakın,
Bırak karanlık, üzerime bir kefen gibi örtülsün.
Sen benden gittin, ben de kendime bulamadım,
Ayrılık dediğin, ruhumun bedenimden zorla sökülüşüymüş.
