Bazı kitaplarda insanlar kendini bulur ve bu bir gerçektir.Bazıları kitaptan destek alırken, bazıları acılarını bir de başkalarından görmekten etkilenirler.Kitap hakkında yapılan bir yorum vardı.Çocukları kötü etkilediği yönünde.Evet saygı duyuyorum ama bence kitaptan önce,kitabı karalamaya,kitabı yok etmeye çalışmaktan önce o kötü etkilenen çocukların bakış açısına ve yaşadığı acılara bakmalısınız.Birisi kitapta gördüğü bir acıyı hiç tatmadıysa hissedemez.Birisi kitapta gördüğü kötü bir örneği yapmayı aklından geçirmediyse onu kitapta görünce yapmaz.Kitaptan önce insanların beyninin gerisinde hangi düşünceler yattığı ile ilgilenmeli.Ben kitapta kendini öldüren birini görünce kendimi öldüreyim demiyorum.Çoğu da demez.Ama zaten insanın aklında bu düşünce varsa ve bunu da eyleme dönüştürmesi ne yazarın ne de kitabın suçu.Bu belki ebeveynlerinin,belki yaşadığı diğer sıkıntılardan kaynaklı.Bu şeye benziyor konuşamayan bir kişi, bir başka konuşamayan birini gördüğünde onunla bağ kurup, ondan destek de alabilir yada yaşadığı hayata tekrar lanet de edebilir.Ama bu kimsenin suçu değil.O yüzden böyle eleştirilerin boş olduğunu düşünüyorum.