Eren
@erenmutuoglu
Hangi kitabın kaçıncı sayfasındasın bilmiyorum ama seni bulana kadar okuyacağım.
"İnsan beyninin fevkalade bir şey olduğunu fark ettiğimde değiştim; çok değiştim. Birileriyle iletişime geçmek için teknolojik aletlere gerek olmadığını, birini ya da birilerini öldürmek için kesici, delici, patlayıcı maddelere gerek olmadığını fark ettim. Bütün mesele, beynini kullanmakla alakalıdır. Ve şunu sakın unutma: Bir insanın en çaresiz olduğu an, mutlu olduğu andır. Mutluyken hiçbir insan aklını kullanamaz; zor durumda kaldığında, çaresiz kaldığında çaresizliğinin içinde saklanmış çareyi bulacaksın ve herkesi şaşırtacaksın."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Aslında çok konuşmuyor; sadece sürekli konuşuyor, hiç susmuyor ve illellah ettiriyor insanı. İşin garip tarafı şu: hep olumsuz konuşuyor, hep belaya, kötüye, musibete davetiye çıkarıyor. Etrafındaki herkesi de olumsuz psikolojiye maruz bırakıp şer-i mahz yaşamaya mahkum bırakıyor herkesi. Ne zaman anlayacak, düşünceler söze, sözler kadere dönüştüğünü? Ya hep iyiye, güzele, bolluğa, berekete niyet ederek konuş ya da sus, artık içinde hapsolsun şer-i mahz sözlerin."
Hakikat kapısından geçen insanların akli melekelerinin yerinde olmadığına kanaat getirirler; zira insanoğlu gerçeği duymak istemez. Menfi duygularına en uygun cümlelerle gönlünün okşanmasını ister.
Önüne birkaç seçenek sundular: hangisini seçersen seç, sonuç aynı olacak. Hangisini seçersen seç, suçlanacak ve suçlu ilan edileceksin. Bunun adına ne dersin? İmtihan, demokrasi, özgürlük ya da zincirleri kırılmış medeni kölelik. Ne yaparsan yap, nasıl yaparsan yap, pişmanlık duygusunu iliklerinde hissedeceksin; belki 'neden yaptım?' belki 'neden yapmadım?' diye. Beni hayal dünyasında yaşıyor diye suçlayan insanlar, ne biliyordu benim dünyamı. Kendine ait bir dünyası dahi olmayan insanların içinde sadece haset vardır, hayalini dahi kıskanır. Yaşını aldıkça yalnızlaşıyorsun bu dünyada. Uğruna savaşacak ne bir insan ne bir dünya göremiyorsun, baktığında ve düşündüğünde. Sessizce çıkıyorsun herkesin hayatından; haklı olmanın hiçbir faydası olmadığını fark edip, 'kusura bakmayın, rahatsızlık verdim' diyorsun ve koşar adım uzaklaşıyorsun herkesten. Neden diye sormuyor, niçin diye cevaplamıyorsun artık olanı biteni. Hatalarını düzeltmene fırsat verdiler mi, bir de bu açıdan düşün.