Seni Sevimli Kadın
Bir çocuğun sempatikliği var üzerinde,
en sevdiği oyuncağı almış çocuğun mutluluğu.
“Yine şeker mi yedin sen?
Ağzın burnun bal olmuş.”
Bu nasıl bir tatlılıktır yarabbim?
Herkesi topraktan, onu şekerden mi yarattın?
Seni sevimli kadın,
nasıl da gönlümü kaptırdım sana…
Kuşun kanadı kadar hafif kalbin,
uç şimdi özgürlüğe doğru.
Gökyüzünde süzül,
engin denizleri aşıp geç.
Yorulunca kon benim kalbime.
Bir çocuğun saflığı var üzerinde,
her şeye inanacak kadar temiz düşünceni üzmesinler.
İnsan utanır sana yalan konuşmaya.
Gel gör ki insanız biz;
bir yanımız hep nankör,
hep hain.
Duru güzelliği sende gördüm.
Berrak suyun biriktiği ovayım ben.
Damlaya damlaya göl oldun içimde.
Bir ağlarsam gölde su kalmaz.
Ben içimdeki çocuğu büyütemedim,