Kötülüğün içinde kötüsün sen,
Ben seni bilmez miyim?
Zayıf olana kıyarsın, budur senin fıtratın;
Güçlüye yaranmak için kırk kapıda yatarsın.
Kötünün en kötüsüsün sen,
Ben seni bilmez miyim?
Hiçbir bilgin yoktur alemi cihanda,
Her şeyi sen bilirsin, susmak bilmez, konuşursun.
Gerçekleri söyleyene düşman olursun,
Eğer zayıf biriyse, hakaretler yağdırırsın;
Güçsüzün sırtında yüksün,
Ben seni bilmez miyim?
Oruç tutarsın, Allaha şirin gözükmek için,
Cenneti hayal eder, namaza durmazsın.
Dilin zehirli ok gibi saplanır zihinlere,
Bir gün dengini bulur, anlarsın içindeki şeytanı;
Uykusuz gecelerin sabahında,
Açıp açıp kapattığın kapımı hatırla,
Uykudan uyandırıp saldırdığın
O karanlık geceleri hatırla.
Beterin beterisin sen,
Ben seni bilmez miyim?