Eren Göktürk
@erenturk
5 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Her şeyden önce kitap okumanın kimi zorlukları yaşamak zorunda olmadan insana katacağı tecrübeleri edinmeyi sağladığını Ölüler Evinden Anıları okuyunca görüyoruz. Dostoyevskinin sürgünde edindiği tecrübelerini eserin kahramanı üzerinden anlattığı bu eser kanımca her toplulukta olan çeşitli karakterdeki insanların ruh tahlilinin açık şekilde ortaya konulduğu bir ruh bilimi, bir psikolojik eserdir salt roman demek her şeyden önce Dostoyevski'ye hakaret olacaktır. Kitapta kahraman sürekli olarak mahkumları gözlemler ve ruh, duygu tahlili yapar ortada dişe dokunur insanı sürükleyen bir olay ve son yoktur ancak insana katacağı pek çok hayat tecrübesi barındırır kanımca. Her şeyden önce hiç hapishane hayatı yaşamadan hapishanede 6 yıl kalmışcasına bir duygu verir. Eserde her türlü topluluk içinde bulunan jurnalci, despot, kayıtsız, korkak, ilginç vb kişilikler tahlil edilir. (burdan sonrası spoiler içerir) Beni en çok etkileyen kısımlardan biri hapishane komutanı olan despot, mahkumların adından bile korktukları binbaşının görevden el çektirilerek üniformasının çıkarılması ile nasıl bir hiç olduğunun anlatıldığı bölümdür. Kimi insanlar toplumda edindiği statü sayesinde itibar ve zoraki saygı görürken statüsünün elinden alınması ile bir hiçe dönüşmektedir. Bu tip insanlar bulundukları makamdan güç alırlar makamının statüsünü sayesinde nufuz kullanır kişiliği ve karakterinden ziyade rütbesi ve makamı ile saygı görmeye çalışır, işgal ettiği makama şeref katmak yerine statüsünden şeref devşirir. Bir diğeri ise mahkumların hürriyete verdiği değer ve atfettikleri önemin anlatıldığı bölümde mahpuslar kendileri gibi pranga taşımak , peşinde bir muhafız ile dolaşmak zorunluluğu bulunmayan bir eri kral gibi yaşamakta olduğunu düşünmekte, kırıntısına dahi uzak oldukları hürriyetin
