Artık sadece kendine özel ve kimi zaman içinde zıt ilkeler barındıran ahlak anlayışlarını kabul ediyordum. Her insanın ya da en azından seçilmişin yeryüzünde oynaması gereken bir rolü olduğuna inanıyordum, sadece kendisine ait olan ve başka hiçbir role benzemeyen bir roldü bu; öyle ki, ortak bir kurala uymak için gösterilen her çaba gözümde ihanete dönüşüyordu.
Sayfa 257 - can modern 5. Baskı - André Gide Otobiyografisi - 1947 Nobel Edebiyat Ödülü·Kitabı okudu