Ergül
@ergulergen1
Şu anda okuduğu kitap
“Eminim hiçbir zaman aynı kitapları okumuyoruz ya da aynı kitapları okusak bile aynı duyguları hissetmiyoruzdur.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bütün dünya bizim aşkımız için varolmuş gibi geliyor
Benim Olsaydın
Benim olsan, âh bu mümkün olsaydı… Seni uzak, uzak, bu insanlardan pek uzak bir yere götürürdüm; öyle bir yere götürürdüm ki orada yalnız doğayla kalırdık. Denizle, gökyüzünde, kır ile kalırdık… Sade ikimiz kalırdık…
Orada, yalnız, ormanda yapraklarla inleyen öfkeli rüzgarın, uzakta dalgalarla döğünen ürkütücü denizin, gökte şimşekleriyle gürleyen haşin yıldırımın sesiyle kalırdık… Sade ikimiz kalırdık…
Sade ikimiz, unutmuş, unutulmuş, her türlü sorumluluktan uzak iki varlık gibi yaşardık, ilk insanlar gibi yaşardık. Benim olsaydın felâketlerine, acılarına, belalarına dayanmak için kuvvet bulur, yaşamın nedenini anlardım; benim olsaydın hayatı severdim.
Ayrılık Emeli
Hayalin bile benim değilken beni sevsen de benim olamayacağın, benim olsan da yine kaybolacağının acısıyla zehirli; bu kadar kimsesiz saadetin bile sinesinde acı bir ayrılık var, bir ayrılık emeli, senin ayrılığının emeli, senin ayrılığının ateşi…
—Fakat bari bilseydin, ümitsiz, emelsiz bile senin için çırpınan ve güçsüz kalan perişan bir ruh, yaralı bir hayat olduğunu olsun bilseydin…
Acı, ayrılık dolu, fakat yine bir teselli, yine hemen bir saadet olurdu.
Ayrılık Emeli
Daha hiç, hiçbir şey, daha hiçbir şey yok, sade birkaç bakış, sade birkaç tebessüm, fakat ruhum, fakat hayatım hep senin, hep seninle meşgul, hep senin kokunla dolu…
Daha hiçbir şey yok, hayalin bile benim değil, hayaline bile hakkım yok! Fakat ruhum hep ayrılık, hep ayrılık acısıyla dolu, hep ayrılığınla susuz ve hasret…