Erhan T.
@erhanT
Aradım da kendimi hiç bulamadım.
Seyreldi ömrüm kendi suyunda.
Olta ben, balık ben... Erhan olamadım.
"Berlin'de yalnızsınız değil mi ?"
dedi.
"Ne gibi?"
"Yani.. Yalnız işte.. Kimsesiz.. Ruhen yalnız..
Nasıl söyleyeyim.. Öyle bir haliniz var ki.."
"Anlıyorum, anlıyorum... Tamamen yalnızım.. Ama Berlin'de değil.. Bütün dünyada yalnızım.. Küçükten beri.."
"Ben de yalnızım.." dedi.
Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak: "Boğulacak kadar yalnızım.." diye devam etti,
"hasta bir köpek kadar yalnız..."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yaşamak, tabiatin en küçük kımıldanışlarını sezerek, hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek, onu bekleyerek yaşamak...
yaşadığını, bir ana bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek
Yaşamak... Ve bilhassa bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek, onu bekleyerek yaşamak...
Ah Maria, niçin seninle bir pencere kenarında oturup konuşamıyoruz? Niçin rüzgârlı sonbahar akşamlarında, sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz? Niçin yanımda değilsin?
Bir kadının bize her şeyini verdiğini zannettiğimiz anda onun hakikatte bize hiçbir şey vermiş olmadığını görmek, bize en yakın olduğunu sandığımız sırada bizden, bütün mesafelerin ötesinde imiş kadar uzak bulunduğunu kabule mecbur olmak acı bir şey.
Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.