Bir Perry Mason romanı daha… Her zamanki gibi Mason önce kendini içinden çıkılması güç bir durumun içine atıyor, sonra da zekâsı ve hukuk bilgisiyle bu düğümü çözmeyi başarıyor. Bu kitaplarda olayları bir dedektif gibi adım adım çözmek pek mümkün değil; çünkü gelişmeleri genellikle Mason’dan, en sonunda öğreniyoruz.
"Kan" da bu formülden sapmıyor: Karmaşık ilişkiler, şantaj, gizli ses kayıtları ve beklenmedik bir cinayet. Tüm olaylar zinciri finalde, mahkeme salonundaki ustaca savunmayla çözüme kavuşuyor. Dedektiflikten çok, hukuk ağırlıklı ilerleyen bu kitaplar bana hep bir güç gösterisi gibi geliyor ama yine de Perry Mason’un karizması ve anlatımın sürükleyiciliği beni kendine çekmeye devam ediyor.