"Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum, biliyor musun?"
"Niye?"
"Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor."
"Hayatımın akışını düşündüğümde aldatılmış ve tuzağa düşürülmüş gibi hissediyorum, sanki biri bana ilahi bir şaka yapmış, sanki hayatımı yanlış bir melodiyle dans ederek geçirmişim gibi.”
Tanrısızlığın özgürlüğünün verdiği heyecan ve zevki yaşamayı seçenlerdenseniz kendinizi en büyük acılara hazırlamalısınız. Bunların hepsi birbirine bağlı, ayrı ayrı tecrübe edilemezler! Daha az acı istiyorsanız stoacıların yaptığı gibi küçülmeli ve daha yüksek zevklerden vazgeçmelisiniz.
Çoğalmadan önce yaratmamız ve olmamız gerekli değil mi sizce? Hayata karşı sorumluluğumuz daha yüksek olanı yaratmaktır, daha düşük olanı çoğaltmak değil. Ve eğer şehvet yolumuza çıkarsa bu yolda onu yenmeliyiz.