eren alp
@ernalp8
Eskiden zihninde kurduğu tüm yapıları yıkan o korkunç Neden?" sorusu artık onun için yoktu. Bu "Neden?" sorusuna verilecek basit cevap yüreğinde her zaman hazırdı: Tanrı olduğu için, iradesi dışında insanın başından tek bir tel saç bile düşmeyen Tanrı olduğu için.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Tek korkunç olan," dedi, "kendini ebediyen, istırap çeken bir insana bağlamak. Bu sonsuz bir işkence."
İnsan ölmekte olan bir hayvan gördüğünde içini korku kaplar: Sanki kendisi, kendi içinden bir şeyler gözleri önünde yok olmakta, varlığı sona ermektedir. Ama ölmekte olan bir insan, sevilen, değer verilen bir insansa, yok olan hayat karşısında korkunun yanı sıra yüreğinde bir boşluk, bir yara hisseder ve bu yara, fiziksel bir yara gibi bazen öldürür bazen iyileşir; ama dışarıdan rahatsız edici his temas geldi mi her zaman acır ve içine kapanır.