Atilla Eskiocak
@erpopdes
Reklam
Bu toprağın beklediği adamlardan biriydi. Ama, bu toprağın alıştığı adam değildi…
Sönen güneş, her zamanki güneşti. Dağlar renkli, engin ve güzeldi. Bulutlar yer yer çöküyor, yer yer yükseliyordu. Dünya sayısız günlerinden birini daha yaşıyordu. Bu azametli âlemin içinde biz, bütün bu gürültülerimiz, boğuşmalarımızla ne kadar silik kalıyorduk...
Bir büyük masal ki, sonu hiçlikle biter...