Eren Çakmak
@errin_lighter
Ege Üni. Kimya Mühendisi
Adana, 25 Ocak 2002
12 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Bir el işareti, kahvesinin önüne konmasına yetti. Şekersiz, koyu bir kahve. Bu aralar hayatında tatlı bir şeyler yoktu zaten. Brás, ruhunun da en az kahvesi kadar kara ama soğuk olduğunu düşündü. Soğuk ve yalnız. Bir kahve daha istedi-- Sonsuza kadar orada kalmak isterdi, hayatının ne kadar boş olduğunu hatırlatan o bomboş eve dönmek istemiyordu. Fakat kahve mucizeler yaratmazdı ki.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir yaşamın varolduğunu, hepimizin gözleri önünde gerçekleştiğini hissetmeyi be onu yaşamayı istiyorduk.
Ve yaşadık.
Ve bazen, yaşadığımızı ispatlayabilmek için öldük.
İnsanlar mucizelere her zaman inanmıştır. Gizemli bir şekilde işlerin yoluna gireceğini düşünmek doğalarında var. Eğer hiçbir şeyin yardımı olmazsa, tepedeki güçler devreye girer ve yardım ederdi. İnsanların böyle düşünmesinin sebebi, hayatın özünü kavramış olmaları aslında. En başından beri bilirler ki... Hayatın herhangi bir anında..."...bir şeyler ters gidebilir."
Bir insanı yaşarken kaybetmek, onu toprağa vermekten daha zordu. Ölü bir adamın mezarı belliydi. Yaşarken öleni bulamazdınız. Sevdiğin birini artık sadece rüyalarda görebilmek insanın yüreğini buz gibi yapardı. Sevdiğin birine artık yabancı olmaksa yüreğini küle çevirirdi.
