eskiyi özleme hissini asla bırakamıyorum. bir yaşanmışlık, bir his, bir anı… biten arkadaşlıklar, sevgiler, geçen yıllar… hepsinin kalbimde ayrı bir yeri var. bir şarkıda, bir kitabın bir sözünde anımsıyorum bazen. hatırımda yaşatıyorum çoğunu. görüşmediğim onlarca yüz, onlarca insan… hepsinin bir yeri var. zaman geçiyor, her şey eskiyor ama bazı hisler hâlâ aynı. hâlâ hatırladığında gözünü dolduruyor insanın, burnunun direğini sızlatıyor. bazı hisler unutulmuyor, hep orada yaşandığı günkü gibi kalıyor.
8 mayıs 2026, cuma. | 01.28