eskiyi özleme hissini asla bırakamıyorum. bir yaşanmışlık, bir his, bir anı… biten arkadaşlıklar, sevgiler, geçen yıllar… hepsinin kalbimde ayrı bir yeri var. bir şarkıda, bir kitabın bir sözünde anımsıyorum bazen. hatırımda yaşatıyorum çoğunu. görüşmediğim onlarca yüz, onlarca insan… hepsinin bir yeri var. zaman geçiyor, her şey eskiyor ama bazı hisler hâlâ aynı. hâlâ hatırladığında gözünü dolduruyor insanın, burnunun direğini sızlatıyor. bazı hisler unutulmuyor, hep orada yaşandığı günkü gibi kalıyor.
8 mayıs 2026, cuma. | 01.28
Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak. Kimi insanın yüreği karanlık, kiminkini aydınlıktır. Gönül küsmek için değil! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru!
Sanma ki derdim güneşten ötürü;
Ne çıkar bahar geldiyse?
Bademler çiçek açtıysa?
Ucunda ölüm yok ya.
Hoş, olsa da korkacak mıyım zaten
Güneşle gelecek ölümden
Ben ki her nisan bir yaş daha genç,
Her bahar biraz daha aşığım;
Korkar mıyım?
Ah, dostum, derdim başka...
Orhan Veli Kanık
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.