"insanlar böyledir işte. tam tersi bir durumla karşılaşmadıkça, içinde bulunduğumuz durumun değerini hiçbir zaman anlayamayız; durumumuzun bize getirdiği yararları da sadece bunları kaybedince görürüz."
"kimileyin de bu durum tam işimin ortasında üzerime çöküverir, o zaman derin bir ah çekerek oturur, saatlerce yere bakar dururdum; bu benim için daha kötüydü, çünkü ağlayabilsem ya da derdimi söze dökebilsem, biraz açılırdım; boşandıkça üzüntüm de giderek geçerdi."