Şiddet, insanların ayrılmaz bir parçasıdır...Manga
*İnceleme spoiler içerebilir*
Bir şaheseri bitirmiş bulunmaktayım. 139 bölümlük yolculuğumuzun sonuna geldik. İnceleme yazmak için tüm seriyi bitirmeyi ve mantıklı düşündüğüm bir anı bekledim çünkü bitirdiğim an mantıklı düşünemiyordum, gözyaşları ve duygular rasyonel düşünmeme engel oluyordu.
Belirtmeliyim ki animesini izledikten sonra kafamda oluşan sorulara bir cevap bulmak ve aynı zamanda Attack on Titan evreninde daha fazla vakit geçirmek için başladım mangasına. İlk kez manga okumama rağmen iyi gitti. Sonlara doğru sıkılsam da devam ettim sırf o muazzam final için. Yer yer hüzünlendim, yer yer gülümsedim, sinirlendim ve hatta ağladım. Karakterlerin yerine koydum kendimi. Ahlaki açıdan insanın değerlendirme yapmasına neden oluyor Attack on Titan her ne kadar öyle durumlarda kalmayacağımızı bilsek de. Şimdiye kadar izlediğim çoğu şeyden daha iyiydi diyebilirim. Verdiği mesajlar, felsefesi, gerçek hayatta olan çoğu şeyi barındırıyordu kendinde.
Animesini daha çok sevdim ama keşke mangadaki her detay da olsaymış animede. Eminim mangada Mikasa'nın Eren ismini kullandığı zamanlar daha azdır. %90 oranda sadık kalınmış mangaya ama yine de bariz değişiklikler var. Bazı sahneler ya değiştirilerek eklenmiş animeye ya da hiç eklenmemiş. Öyle olay örgüsünü aşırı derecede etkileyecek şeyler değil tabii ama ben okurken gördüğüm o kısımları animede de görmeyi çok isterdim. Düşündüğüm şey şu ki eğer animesi sevilip, izlenmese mangası okunmazdı belki de. Çünkü başlarda çizimler gerçekten kötü. Son 30-40 bölümün çizimleri güzel sadece. Baştaki çizimlerde savaş sahneleri zor anlaşılıyordu iyi ki sonlara doğru düzelmiş.
İçimde ukte olarak kalan bir diğer şey de şu 139 bölüm boyunca Mikasa ve Eren arasında hiç duygu yüklü ya da derin bir diyalog yok. Son ana kadar hep akılda