Elif
@es_sari
192 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Dokuz Âlem'in küllerinden yeni bir dünyanın doğduğunu görmüştü ve eski tanrılar ölmüş olsalar bile, her ağacın, her kayanın, her damla suyun, her kar tanesinin bir parçası olacaklardır. Devler, valküreler ve şimdiye kadar yaşamış olan herkes de aynı şekilde.
Cadı da dahil.
Sayfa 314
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çocuklarımı kaderlerinden kurtarabilecek kadar gözyaşı olsaydı, tüm alemleri ağlatırdım.
Sayfa 258
Suçluluk ağır bir yüktür, Yaşlı Cadı, dedi. Hayatına devam etmek istiyorsan arkanda bırakmak en iyisi.
Sayfa 229
Ben hiç kimseyim. Bir hiçim. Her şeyi elinden alınmış yaşlı, üzgün bir cadıyım sadece. Kocası tarafından ihanete uğramış. Çocuklarından koparılmış. Herkes tarafından terk edilmiş.
Herkes değil, diye cevap verdi ses. Bunu biliyorsun şimdi bile seni geri çağırıyor. Onu duyuyor musun?
Sayfa 195
Fiziksel bedeninde yüzünde ıslak bir şey hissetti ve umutsuzluğa kapıldı çünkü gözyaşları gerçekten hayatta olduğu anlamına geliyordu. Bu, çocuklarının çalınmasından bile öte, ona en büyük adaletsizlik gibi geliyordu: Onu yok etmeyi ve acısına son vermeyi başaramamışlardı.
Öyle çok istedi ki tüm üzüntülerinin bitmesini, tüm gözyaşlarının tükenmesini. Ama cadı o kadar şanslı değildi.
Sayfa 188