Esra Kaya
@esbohny
Birini benim annemi özlediğim kadar özlemek nasıl mümkün olabiliyordu? Onu öyle çok özlüyordum ki ölmek istiyordum; suyun altında havaya hasret kalmak gibi sert , somut bir özlem . Uyanık halde öylece yatarken ona dair en güzel hatıraları anımsamaya çalışıyordum- onu unutmayayım diye zihnime kazımak için- ama doğum günleri ve mutlu günler yerine ölmeden birkaç gün önce tam kapıdan çıkacakken beni durdurup okul ceketimin üstünden bir iplik parçasını alışı gibi şeyleri hatırlayıp duruyordum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
-içimden sayıyordum: sadece üç gün önce bu zamanlar yaşıyordu, dört gün önce bu zamanlar , bir hafta önce. Zihnimde ölümüne giden günlerde birlikte yediğimiz bütün yemekleri tekrar gözden geçiriyordum:..
“-ne zaman bir sinek ya da böcek görürsen , ressam sana gizli bir mesaj veriyordur. Yaşayan şeylerin uzun sürmeyeceğini anlatıyordur sana - her şeyin geçici olduğunu. Hayatın içinde ölüm. Bu yüzden ona natürmort -ölü doğa- denir. Bütün o güzelliğin ve çiçeklenmenin içinde başta görmezsin belki o küçücük, çürük beneği. Ama eğer yakından bakarsan... oradadır.”