Esra Kaya
@esbohny
Başımı ellerimin arasına almak istiyordum ama yapamıyordum. Yapmayacaktım. Yaparsam patlayacaktım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
- kendimi aniden daha az uzak ve dayanılmaz ölçüde endişeli hissettim. Yorgundum ve çok gergindim. Korkuyordum. Huzursuzdum. Sanırım her şeyi aynı anda hissediyordum ve bütün ziller çalıyordu.
“Tanrım! Hiç bu kadar sevgiye susamış bir küçük yürek görmedim... Ama biliyor musun , bana bu kadar bağlanman doğru değil.”
Sayfa 158 - Can roman
Belki de son derece güzel başa çıkıyordum, bilmiyorum. İnleye inleye ağlamıyordum, camlara yumruğumu geçirmiyordum ya da benim gibi hisseden insanların yapabileceklerini düşündüğüm şeylerin hiçbirini yapmıyordum, orası kesindi. Ama bazen , ansızın , keder beni nefes nefese bırakan dalgalar halinde üzerime çullanıyordu ve o dalgalar geri çekildiğinde , kendimi acı bir enkaza bakarken yakalıyordum, bu enkaz öyle berrak , öyle üzgün ve boş ışıldıyordu ki dünyanın ölümden başka herhangi bir şey olduğunu anımsayamıyordum bile.
Her yeni olay - hayatımın geri kalanı boyunca yaptığım her şey - bizi biraz daha ayıracaktı birbirimizden : artık bir parçası olmadığı günler gitgide büyüyen bir mesafe koyacaktı aramıza. Hayatımın geri kalanı boyunca her geçen gün biraz daha uzağımda kalacaktı.