Sürekli, bir çeşit geri çekiliş ve garip bir çürüme hissediyordum. Bazen inanamayacağım şeyler düşünürken, bazen de içimde bir acıma duygusu ortaya çıkıyordu. Kafamın içinde sürekli kendimi azarlıyordum.
Şimdiye kadar inandığım dünya bütün gücünü ve anlamını kaybetmiş, yerini gecenin sonsuz karanlığının egemenliğine bırakmıştı. Geceyi seyretmeyi ve geceyi sevmeyi bana öğretmemişlerdi.