"Nereye bakarsam bakayım
Sen uzaklaşıyorsun."
On dört yıldır unutuyorum
On dört yıldır sürüyor incinme.
Saat pişmanlıkta durdu
Bir boğuk su toplarda arzu.
Mil çekilmiş harfler
Kalabalık cümleler kuruyor.
Odalar odalar odalar
Birbirine giriyor birbirinden çıkıyor
Sonra sokaklarda dik kafalı bir yalnızlık
Dönüp yine odalarda kederleniyor.
İnsan yoruluyor sevgilim
Yaralı bir zamanla kendini sevmekten."
"Kalbim
Bir ıssız harfisin
Sesler içinde
Yıldızsın topraklarda
Gökyüzü duası
Hayal bahçesin
Kirpik göllerinde
Rüzgârlı arzular
Köpüklü gamzesin
Bir söz yeter
Taşlar gökkuşağı
El çırpan güneşsin
Nar içi bir ağızdan
Şıralı topuklara
Al yeşil pervanesin."