"Ona ne kadar muhtaç olduğumu şimdi anlıyordum. Ben hayatta yalnız başına yürüyebilecek bir insan değildim. Daima onun gibi bir desteğe muhtaçtım. Bunlardan mahrum olarak yaşamam mümkün olamazdı. Buna rağmen yaşadım... Eğer buna yaşamak demek caizce, yaşadım..."
"Hayatın bundan ibaret olduğunu zannettiren bilgisizliğimin yerini şimdi, dünyada başka türlü de yaşayanbileceğini bir kere öğrenmiş olmanın azabı tutuyordu."
"Birkaç saat uykudan sonra ertesi sabah, "Neden hâlâ yaşıyorum?" diye acı bir hisle uyanıyordum."
"Birkaç gün içinde ne kadar değiştiğimi düşününce bugün bile şaşırıyorum. Bana hareket etmek, görmek, duymak, hissetmek, düşünmek, hülasa yaşamak kabiliyetini veren bir şey içimden çekilip alınmış gibi, posa haline geldiğimi fark ettim."
"Artık her satırdan, her yarım kalmış ifadeden, her şakadan bir takım manalar çıkarıyor ve deliye dönüyordum."