"İçimdeyse, elbette, her zaman olduğum gibiydim ve insanların zorbalıkları ve kendine güvenlerine karşı hissettiğim şüphe, dehşet ve endişe azalmamıştı. Dışarıdan insanları ifadesiz bir yüzle selamlayabileceğim noktaya yavaş yavaş ulaşmıştım sadece."
"Tüm hayatımı vicdanım tarafından rahatsız edilerek yaşadım ama aynı zamanda vicdanım sadık bir yoldaş oldu -onunla kasvetimizde oynaşırken her zaman yanımda duran sadık bir eş gibi-."