varmak dediğimiz hep bir vahadır
hiç gitmeyenler sonunda herkese yol olurlar
ne zaman uzağa baksak boşluğun develeri
kalmak dedikçe uzaklar içimize şüphe damlar
yanık otların çağırdığı rüzgâr oluruz giderek
o son meşeye çırpınan ayaklarımız kin dolar
kadim kervanların vasiyetiyle susarız çöle
anlarız gitmekle de tamamlanmaz yollar
yollar, yollar; bir gün elbet konuşacaklar
hiç gitmeyenler sonunda herkese yol olurlar
Sayfa 107 - Edebi Şeyler YAYINEVİ - Eylül 2020.·Kitabı okudu
yarıldı aklımın serinliği
herkes bir nehrin dalgınlığıyla baktı bana
ben ey paslı sözlerin sahibi
onca zaman sonra
herkesin yalanın saçlarını okşadığı yer geldim
Sayfa 69 - Edebi Şeyler YAYINEVİ - Eylül 2020.·Kitabı okudu
..duvara gömülen aynalar gibi dağıldım,
artık solgundur hiç tutulmamanın elleri
oysa ne tende arzu
ne ruhta selamet istemiştim
yalnız, başka biri gibi...
Sayfa 32 - Edebi Şeyler YAYINEVİ - Eylül 2020.·Kitabı okudu