Yaşlı gözlerimi ellerimin arasına gömüp bir an ölümü düşündüm. Kim bilir, şimdi ne kadar da güzeldir ölüm. Kahverengi toprakta huzur içinde uyumak, basının üzerinde hafifçe esen yelin kuru otlar arasında çıkardığı hisirtiyi dinleyip hoş bir seda bulmak...
Sessizce beklerken sabrın, acıtarak geçen zamanın, saçlarımın uçlarıyla bile hissedebileceğim özlemlerin ve en az onun kadar yaşayabilecegim, "yapabileceklerimin" toplamıyım.