SESSİZ GEMİ
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki,giden sevgililer dönmeyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden
Yahya Kemal Beyatlı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Toplumda en büyük acılar aile içinde çekiliyor belki de, yakınlar arasında. İnsan en büyük zararı sevdiklerine veriyor.
Toz duman buralar, durulmadı sular
Kan revan her yer, sen gittiğinden beri
Yolunu bekler dururum burda bir başıma
Yok arayanım soranım, ölümüne yalnızım
Gel!
Tutayım elinden
Işığın gençsin
Gözlerinden bana
Gel!
Tutayım elinden
Şefaat eyle
Dualarınla bana
Seni özledim çok zamandır çaresiz
Muhtacım nuruna, dünyam güneşsiz
Gölgelerde kaldım sensiz, yer siyah gök siyah
On dört zaman evvelinde kaldı renkler
Gölgelerde kaldım sensiz, müjdelerden bir haber ver
Bunca zaman sonrasında bir nefes ver
(Grup Yeniçağ )