Eslem Gupse Özdemir
@eslemgupse
Her insan, içinde kendi karanlığıyla doğar Alyeska, diğer dünyadan buraya gelirken boş durduğumuzu düşünme sakın; bu yüzden doğduğunda tüm bebekleri yıkıyorlar, deliliğin o türlüsünden kaçınma ihtiyacı bu.
Sayfa 262
Reklam
Birini sevmekle birinin acılarını sevmek çok farklıydı. Acılarını sevmediğiniz sürece, onlara katlanamadığınız sürece, sevgi hiçbir şeye yetmiyordu.
Sayfa 208
Benim gerçekten sevdiğim insanlar azdır, beğendiklerim ise büsbütün az. Dünyayı görüp tanıdıkça hoşnutsuzluğum artıyor. İnsanların iç yüzünün nasıl göründüğü gibi çıkmadığını, iyi ya da akıllı gibi görünenlere bile nasıl hiç güven olmadığını her gün daha açıkça anlıyorum.
Sayfa 87
... güneşi izlediğin kadar dolunaya da şahit ol. Bırak gece üzerine gelsin, ne hissedeceğini kontrol etmeye çalışma çünkü saydığın tüm o yazarlar daima karanlıkta yaşadılar; onlara dokunmak istiyorsan, onları anlamak istiyorsan, arada gecenin seni zehirlemesine izin vermelisin.
Sayfa 78
Jane Austen'in masasına dokunmak istiyorum mesela, Dante'nin Beatrice ile karşılaştığı o sokaktan geçmek istiyorum. Hemingway'in kendini öldürdüğü o silaha dokunmak istiyorum. Notre Dame Katedrali'nde "yazgı" kelimesini arayıp o duvarlarda parmaklarımı dolaştırmak istiyorum.
Sayfa 77 - Ephesus
Reklam